Wielki Tydzień – Wejdź na drogę ku Bogu!

Zapraszamy do dobrego przeżycia Wielkiego Tygodnia!

Drodzy bracia i siostry, począwszy od Niedzieli Palmowej wkraczamy w siódmy tydzień Wielkiego Postu. Szczególną częścią tego tygodnia jest Triduum Paschalne, czyli dni w których wspominamy najważniejsze wydarzenia zbawcze z życia Pana Jezusa.

Poniżej umieszczamy krótkie rozważania, które pomogą nam w lepszym przeżyciu najważniejszego okresu w roku liturgicznym. Wielki Tydzień to czas, kiedy wspominamy nasze odkupienie, które dokonało się dzięki męce, śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa. Rozpoczynam naszą drogę ku Bogu.

I. Niedziela Palmowa.

                      W tym dniu wspominamy wjazd Jezusa do Jerozolimy. W osobie Jezusa do Jerozolimy wjeżdża Król Pokoju. A przecież nazwa tego miasta, to dosłownie miasto pokoju. Prawdziwy Król Izraela będzie zabity, jak najgorszy zbrodniarz. Nasze zbawienie przychodzi przez pozorną porażkę. W znaku śmierci Jezusa nie ma niczego haniebnego, ponieważ krzyż zostaje obmyty najdroższą Krwią Zbawiciela, Niewinnego Baranka Bożego. Nasz Pan, nawet w momencie wzgardzenia i oplucia modli się za nas grzesznych ludzi. Ten, którego witano, jak króla i rzucano przed Nim gałązki palmowe, oraz płaszcze zasiądzie na tronie, którym jest drzewo krzyża. Miłość Chrystusa sprawia, że krzyż staje się znakiem zwycięstwa. Oto prawdziwy Król Pokoju z proroctwa Zachariasza – Ten, który obarczył się naszymi winami. Niech poświęcone w tym dniu palmy przypomną nam, że jesteśmy zaproszeni do Bożego królestwa. Bo żyć w jedności z Bogiem, to mieć udział w Jego królowaniu. Umieszczone w naszych domach gałązki palm niech przynoszą nam Boże błogosławieństwo. 

II.  Wielki Czwartek.

Wspominając ustanowienie przez Jezusa sakramentu Eucharystii podczas Jego ostatniej wieczerzy z uczniami, zwróćmy uwagę na dwa znaki. Po pierwsze łamanie chleba. Syn Boży pozwolił się połamać za nas na krzyżu, abyśmy nie zostali połamani przez dotykające nas cierpienie, lecz otwierali się coraz bardziej na miłość Bożą, która w sposób fizyczny jest nam ofiarowana w Eucharystii. Drugi gest to Krew, która będzie wylana na odpuszczenie grzechów. Potrzeba przelania tej najdroższej Krwi Chrystusa, żeby została na nas wylana przebaczająca miłość Boga. Zwróćmy uwagę, że spożywając Ciało i Krew Chrystusa, czyli uczestnicząc w Mszy świętej i przyjmując Komunię świętą nasze życie nabiera nowej jakości, ponieważ otrzymujemy nowy smak. Czy nasze postępowanie wobec bliźnich rzeczywiście potwierdza, że jesteśmy ludźmi, którzy karmią się Ciałem i Krwią Chrystusa? Czy widać w naszym życiu Bożą łaskę, Bożą słodycz?

III. Wielki Piątek.

              Wielki Piątek jest dniem ciszy. O godzinie piętnastej wspominamy śmierć naszego Zbawiciela. Tajemnica pozornej bezsilności Boga wymaga od nas pełnego zadziwienia stanięcia pod krzyżem i bycia jak najbliżej Chrystusa, który w sposób niewidzialny odnosi zwycięstwo nad złem tego świata i podłością nieprzyjaciela, którym jest diabeł. Potrzeba, aby w tej wszechogarniającej ciszy Wielkiego Piątku zapanował w nas Bóg. Nasza wolność polega na tym, że zgładzony zostaje grzech, a tym co nas napełnia jest Boża miłość. Bóg jest prawdomówny nie zostawił tych, którzy wzgardzili jego miłością. Przychodzi do nas w swoim Synu, Jezusie Chrystusie i składa doskonałą ofiarę za grzechy wszystkich ludzi. Krzyż nie jest już narzędziem zadawania cierpienia – stał się znakiem zbawienia. Przez to drzewo przyszła radość na cały świat! 

IV. Wielka Sobota

                To jest czas, aby rozważać tajemnicę śmierci Boga. Jezus nie tylko umarł ale przez trzy dni pozostawał martwy. Oddawszy ducha, zstąpił do krainy śmierci. szczególnie przedpołudnie należy spełnić w skupieniu i modlitwie. Trwając przy Jezusie, który pozostaje martwy oddajmy wszystko Bogu. Tam przy grobie Jezusa trzeba zostawić wszystko, co przeszkadza nam żyć. Szczególnie warto pozostawić w tym grobie wszystkie nasze zranienia i przestać wykorzystywać je do robienia wyrzutów innym lub usprawiedliwiania naszej niechęci do powstania ku nowemu życiu. Światło, które wyjdzie z tego grobu przeniknęło największe otchłani ciemności. A, czy przeniknie ciemności mojego serca? 

Niech Zmartwychwstanie Pana Jezusa przeniknie nas nadzieją nowego życia, do którego jesteśmy zaproszeni. 

Medytacja została przygotowana w oparciu o książkę: „Ojcze przebacz im. Siedem ostatnich słów Jezusa na krzyżu”, ojca Anselma Gruna.  

2021-03-27T12:00:40+00:00